من در مرز دیوانگی  (کاما رو پیدا نمی کنم خودتون زحمتش رو بکشید)سکته و هزار بلای دیگه قرار دارم ... از اون جا که حرف مفت توی این مدت زیاد شنیده ام هزاران فکر در طول روز به مغزم هجوم میاره ... یکیش اینه که نکنه من یه جور مرض لاعلاج دارم که دارم واقعا می میرم و اونها خبر دارندکه انقدر جدی در مورد موردن من فکر می کنند ... یکیش هم اینه که نکنه همسر من (!!!!) نمی خواد واقعا با من زندگی کنه از اونجا که هرگز هم از این زندگی ابراز رضایت نکرده و فقط منتظر پایان ۷ سالگی دخترکمه تا اون رو از من بگیره و همه چی تموم ... دیوونه ام نه .. ولی باور کنید همین حالا ست که مرز دیوانگی رو رد کنم ....

خدایا من این روزها اراجیف زیاد می گم به دل نگیری یه وقت ها ... من حرف چرت و پرت زیاد می زنم خدایا من از داشتن گل قشنگ زندگی ام راضی ام خدا .... ازت ممنونم که فرزند سالم و سلامتی به من دادی ... خدایا من رو در حد توانم لطفا آزمایش کن ...

پ.ن ۱ : امروز قراره مادرش فتنه جدیدی به پا کنه ظاهرا خیلی براش گرون تموم شده که من در مورد مقدار پولی که برای خرید خونه گذاشته ام صحبت کرده ام .... برام دعا کنید موفق نشه .... حالم ازش به هم می خوره ... دیگه توان بحث کردن هم ندارم ... فقط دلم آرامش می خواد همین فقط همین خدایا ... فقط به من آرامش بده .... همین ... حتی اگه در مردن من باشه